Bugünün çocuklarının Efendilerine (sav) sevgisi

“Merhaba! Aslında ben bu mektubu tüm içtenliğimle Peygamberim Hz. Muhammed (sav)’e yazıyorum. Eskiden ne kötü şeyler olurmuş. Günler geçmiş… Peygamberimiz gelmiş… O gelince tüm canlılar hayat bulmuş. O gelince kötülük süren günlerimizden sonra aydınlığa kavuşmuşuz. O gelince hayat mana bulmuş. Ben bu mektubu Peygamberimize ulaştırmak isterim. Ama postacıya mektubu verip üstüne Cennete, Hz. Muhammed (sav)’in evine yazsam… Ne yazık ki gidemiyor. O yüzden ben Hz. Muhammed (sav) belki bu siteye giriyordur diye mektup yazmaya karar verdim. İnşaallah ziyaret ediyordur ve bu site mektubumu yayınlar. Görüşürüz insanlığın, dünyanın tacı! Görüşürüz nurum, görüşürüz canımdan çok sevdiğim Peygamberim!”

Hatice Gülru Turhan (İstanbul-9 Yaşında)

Mukallib’el kulub

 

Yâ mukallib’el kulub sebbit kalbi alâ dînik

Ey kalpleri inklab ettiren (evirip çeviren) Allahım, benim kalbimi senin dinin üzere sabit kıl.(hadis-i şerif, Tirmizi)

Hüzün en ziyade yakışandır bize

Hüzün, bir hazin kelime. Ayrılık gibi, hicran gibi; ama mutluluk gibi de. Bazan bir gözde görürüz onu, bazan bir yüzde. Bazan bulutlarla gelir, bazan lodoslarla.

Hüzün tarih olur, Bağdat ufuklarını Osmanlı tuğları misali bekleyen hurma fidanlarıyla; Tuna boylarını hatem yakutları gibi süsleyen kaleler ve burçlarla gelir yedi yüz yıllık hafızamıza. Elhamra avlusunda derin uykulara dalmış mağrib güneşi olur kah; kah Kudüs gecelerinde savrulan Selahaddin rüyaları.

MONA ROSA II-ÖLÜM VE ÇERÇEVELER

Bir lâmba yanıyor, hafif ve sarı;

Garip bir yolculuk, tren ve Gülce.

Bir hançer bölüyor, ah, rüyaları:

Bir rüya, bir hançer, bir el; ve, ve, ve…

 

Lâmbalar yanıyor, hafif ve sarı;

Gece kar yağacak sabaha kadar.

Toprakta et, kemik çıtırtıları…

Yarı ölüleri bir korku tutar

Değince bir taşa kafatasları.

-Ölüler ki yalnız tırnakları var,

Ve yalnız burkulmuş diz kapakları…-

Saklı Su

Her şeyi bitirişim sen önceydi..Güzergâh da ki kuş çığlıklarını kulağıma yer edişim senden önce…

 

senden önce kabuklarımı soymuştum yaralarımın..kırmızıya göz dikişim sende önce…bütün ilmeklerini senden önce kaçırmıştım bu hayatın…esir zincirlerini kırmayı,firari umutları salıvermeyi senden önce öğrenmiştim…

 

Hasbinallah

 

“Hasbin Allah ve nimel vekil”

Rasulullah Efendimiz (Aleyhis’salatu ve’s selam) “Allah bize kâfidir, o ne güzel vekîldir!” buyurdu. (Buhari)

 

Abdülkadir Geylani’nin Duası

 

 

Ey Yücelerden Yüce Rabbim! Bütün mal ve mansıp sahipleri kapılarını sürmelediler. Sen’in yüce dergahının kapısı ise asla kapanmaz ve dilekte bulunanlara her zaman açıktır.

Ya Rabbî, Ya İlahî! Yıldızlar gaybûbet âlemine, gözler de uykuya daldılar. Sen ise, ey Rabbim, Hayy’sın, Kayyûm’sun; uykudan, uyuklamadan sonsuz defa münezzeh ve müberrâsın.

Muttasıl

 

Adın huruf-u mukattaa ile Suyu ikiye bölerken

Göğün çanağından sırrı pençeliyordu ebabil

Şakaklarında asrın nüshası ömür

Kaç firkati çeker kınından

Ebu Greyb’de ikindi vakti

Seccadesi çekilir önünden

Kapanır elleri kelepçeli

Ya Hay !..

Bir Kalbiniz Vardır Onu Tanıyınız

Bir bin… iki bin… üç bin…

“…Oysa ben bir melek görmeyi umarak başlamıştım her şeye… Ve somut bir gecenin sabahında uyanmak için değil, işlerine, okullarına geç kalmamak için yataklarını terk eden insanlara sesimi verdiğimde başladı aklımın karışıklığı…

Biliyorum, aslında siz beni değil gözlerimi seviyorsunuz… Ve ölesiye merak ediyorsunuz saçlarımda biriktirdiğim kelebek kanatlarını… Oysa benim şahdamarım da yerinde duruyor hala ve bileklerimde sağlam… Ama Neyzen Tevfik öleli çok oldu…

Rüveyda

fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına

bir güvercin uçurup kıtalar arasından

çağırdın beni

geçerek birer birer sürgün kanyonlarını

derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına

yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı

yıkarak yalnızlığa kurduğum sarayımı

yetim çığlıklarımı duyurmak üzere sana

koşup geldim; iliştir beni memnu bahtına